วันเสาร์ที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2559

อะไรทำให้มนุษย์เป็นผู้สร้างวิกฤตมนุษย์

วิกฤตมนุษย์ วิกฤตโลก(ตอนที่ 2)
จากความเดิมตอนที่แล้ว เราได้รู้กันแล้วว่า มนุษย์คือผู้กำหนดชะตากรรมของโลก หากมนุษย์วิกฤต โลกนี้ก็วิกฤต ตามไปด้วย มนุษย์คือ โรงงานขนาดย่อย ๆ ที่เคลื่อนที่ได้ มีอาหารต่าง ๆ คือวัตถุดิบ ในการทำให้โรงงานมนุษย์นี้ อยู่ได้ไม่วายชีวันไปเสียก่อน การขับเคลื่อนของมนุษย์ก็อาศัยธาตุลม ที่เราหายใจเข้าออกตลอดเวลาไม่มีวันพักเลยแม้ยามหลับนี่เอง
วันนี้ เรามาดูว่า มนุษย์สร้างโลกให้วิกฤตได้ด้วยตัวมนุษย์เองอีกมากมาย พูดตามหลักพระพุทธศาสนาก็คือ มีกิเลสที่มาควบคุมใจของมนุษย์ให้อยู่สงบไม่ได้ กิเลสตัวแรกคงจะไม่พ้น ตระกูลโทสะ ตัวที่สองคือตระกูลโลภะ ตัวที่สามคือตระกูลโมหะ เราจะพบว่ากิเลสหรือตัวที่กำกับใจของเรานั้นมี 3 ตระกูลใหญ่ คอยควบคุม แทรกซึม บงการ บังคับให้ใจของมนุษย์นั้นอยู่ไม่สุข หรืออยู่ไม่นิ่งได้เลย ความเด่นของกิเลสแต่ละตระกูล ที่ไม่เหมือนกัน คือ ตระกูลโทสะ หรือความโกรธ นั้นเปรียบเหมือนไฟ ที่เผาใจให้เร่าร้อน ตระกูลโลภะ คือความโลภอยากได้ของ ของผู้อื่น ที่ไม่ใช่ของตนเปรียบเหมือนน้ำที่ไหลลามท่วมไปทั่วไม่เลือกที่ ตระกูลโมหะ คือ ความหลง ที่ควบคุมจิตใจใครแล้ว จะมึนงง ง่วงเหงาหาวนอน เห็นอะไรไม่ชัดเจน ทึม ๆ อยู่อย่างนั้น เปรียบเหมือนลม ที่พัดผ่านฝุ่นผงหมอกควันตลอดเวลา
เมื่อมนุษย์ในโลกนี้ ในประเทศนี้ ในจังหวัดนี้ หรือในอำเภอนี้ โดนเจ้ากิเลสตระกูลใด เข้าครอบงำใจมาก บ้านเมืองนั้นก็จะมีอาการออกมาตามลักษณะการทำงานของกิเลสตระกูลนั้น ๆ เช่นบางประเทศที่รบรา ฆ่าฟันกันด้วยความโกรธ อาฆาต พยาบาท ประเทศนั้น ๆ ก็จะดูร้อนดังไฟเผาไหม้ประเทศกันเลยทีเดียว
อย่าพึ่งมองว่า อย่ามาเทศน์ให้ฟังเลย รู้หมดแล้ว นั่นสิ รู้แล้วแต่ยังแก้ไม่ได้ เพราะอะไรล่ะ จึงเป็นเช่นนั้น
วันนี้พระพุทธศาสนามีวิธีการแก้ตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่พระองค์ทรงตรัสรู้ มา พระองค์ไปเห็นสิ่งเหล่านี้มาด้วยธรรมจักษุ คือตาของพระพุทธเจ้า ตาอย่างเรา ๆ มองไม่เห็นหรอก พอปิดไฟก็มืดมองอะไรไม่เห็นแล้ว พระพุทธองค์ทรงเห็นทั้งสาเหตุการเกิด และวิธีการแก้และทรงสั่งสอนให้กับสาวก ตลอดมา 45 ปี ไม่เคยหยุดแม้เพียงวันเดียว
ขึ้นอยู่กับว่า วันนี้ คุณได้เปิดใจที่จะเรียนวิชาของพระพุทธเจ้าหรือเปล่าต่างหาก เรียนฟรี ไม่บังคับ อยากเรียนมากน้อยเพียงใด คุณคือผู้ตัดสินใจเลือกด้วยตัวคุณเอง ศาสตร์ทุกศาสตร์ในพระพุทธศาสนา แม้กระทั่งวิชาการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขต้องอยู่อย่างไร วิชาที่ว่าการทำมาหากินให้เจริญรุ่งเรือง วิชาที่ว่าด้วยทำอย่างไรให้อัจฉริยะ ก็ยังมี
ดังนั้น คุณ คือมนุษย์คนหนึ่งที่ต้องพบกับวิกฤตของชีวิตตลอดเวลา โลกนี้จึงวิกฤตตามสภาพใจของมนุษย์นั่นแหละ พร้อมหรือยังที่จะปฏิรูปใจของมนุษย์ให้มีความสุข โลกนี้จะได้สุขไปด้วยกัน

พิณสายกลาง



ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น